Viernes - 20.Noviembre.2026 |
Estás en: Poetas noveles
Etiquetas: X. Benito, A miblo pue
“ O Carballo da Portela ten a folla revirada que lla revirou o vento nunha noite de xeada.
El “Carballo da Portela” es un “carballo” muy sabio las raíces son de roble su copa de un castaño. Dice una leyenda que un abuelo me contó que fue un viejo “meigallo” que en esta aldea vivió. Amaba tanto estas leiras sus lameiros, su verdor que por no abandonarlos con el mismo Dios negoció, firmaron pacto de lealtad entre vasallo y Señor, Jesús pastor del cielo si él aquí el pastor. El pacto fue aceptado y Dios el pacto selló. Mas nadie ha de saber esta es mi condición ni mi nombre ni mi seña, ni quien fui ni quien soy y tan solo mi copa vean dijo el “meigo bruxón”. Por toda la Corredoira desde a veiga al Piñeiro, o del Outeiro al Cancelo desde Avelleira al Regenjo, o desde Pazos al Castelo de todo es el Pedaño cuando tocan a Concello. En las noches de invierno cuando el temporal es fiero él lo acalla con razones ordenandole con un dedo mientras le canta una nana una cruz sobre sus “beizos”. Y tan solo rompe la noche un ligero “zoar” del viento. Así lleva muchos años, puede mas de un milenio, puede sea solo leyenda puede verdad o cierto, siendo carballo y castaño, así me lo contó el abuelo. Sean cosas de bruxa o fada o sean cosas de un meigo, me da igual si es una fabula o si es tan solo un cuento, cuando miro a la Portela, y esto si os lo digo es cierto, veo una sombra flotando entre los pinos y el cielo, bajando por “la Corga” o sentada en el “ Penedo” a veces en “Presavella” a veces en el “ Piñeiro”. Si miráis con atención también podréis verlo, solo con “piscar os ollos e sen deixar de ser neno”
X. Benito ( Barxés) 4-2011 | ||||||||||
v.03.15:0,064 Novedades Contacto buscador Mapa web GestionMax | |
© RedGiga - 1998-2026 |
Aviso Legal |
Política de Privacidad |
Publicidad |