O auga escorregaba polas rochas facendo nacer e mantendo vivas ás plantas que había nelas, creando unha lagoa á que os lobo se achegaban para beber, sendo un espello no que o seu fogar se reflectía.
O tronco caído e podre dun carballo servíalle como asento e cama en ocasións, e aquel espazo entre as raíces das árbores, aproveitábao para gardar as súas poucas posesións ( Un pano e &...
Celebrabamos o día. Ela pintou os labios dunha cor á que eu non lle sabería poñer nome. E puxo a blusa esa que lle quedaba tan ben. E as nécoras voaban dende o grande prato ata as bocas dos que non saben o que é bó, dos que non son galegos.
Eu distraíame contemplando a esta xentiña gozando do marisco. Mentres miña rula pintaba un corazón nunha servilleta, e mo daba na man, facéndome volver ao mundo, a aquel bar. Mireina ós ollos. -Quérote. E os seus beizos fixeron un pinchacarneiro na miña boca. Bicóume.
- Sabes a melocotón....
A procura da beleza,
nun corpo semellante.
A perfección natural,
co gallo da inspiración.
Modificacións baixo a inútil supervisión da liberdade,
ganas de facer algo diferente,
para acabar con esta ditadura,
no núcleo da nosa forza.
Interesado amor,
pola túa beleza singular.
Non deixes que te manipules,
uns parvos que se basean en cousas secundarias.
Discriminación, matanza contra as musas da igualdade,
demostra o que vales, eu sei que podes.
Porcos ignorantes, traballo con rozamento,
desterrando ó teu soño, coas armas pervertidas.
( TRADUCCIÓN )
La busca de la belleza,
en un cuerpo semejante.
La perfección natural,
debida a la inspiración.
Modificaciones bajo la inúti...
Alba.
Lago.
Soño.
Pelo.
Mirarte ós ollos,
e atopar neles a mirada profunda,
dunha amiga,
conselleira.
En ocasións,
pensamos que somos máis grandes,
do que en realidade somos,
cometendo un grave erro.
Alba.
Lago.
Tatuaxes.
Mans.
( TRADUCCIÓN )
Alba.
Lago.
Sueño.
Pelo.
Mirarte a los ojos,
y encontrar en ellos la mirada profunda,
de una amiga,
consejera.
En ocasiones,
pensamos que somos más gandes,
de lo que en realidad somos,
cometiendo un grave error.
Alba.
Lago.
Tatuajes.
Manos.
Soño.
Só foi soño, soño de tolo,
cando o meu río chegou ó mar,
en vez de ao seu inesperado, aínda que acertado, destino.
Pola rúa das promesas,
miro cara ós balcón,
e ti non estás.
Xa sei !
Lume na gorxa,
veleno nas pernas,
e no pelo, galego,
aire intoxicado.
Déixote, para que medres,
porque hoxe comprendín que son coma o tope,
que sen estar marcado, lustra as túas expectativas.
Deica. Cando caias, aínda non sei se estarei alí para levanterte.
( TRADUCCIÓN )
Sueño.
Sólo fue sueño, sueño de loco,
cuando mi río llegó al mar,
en vez de a su inesperado, aunque acertado, destino.
Por la calle de las promesas,
...
Tra-las búsquedas,
respectivos fracasos,
de atopar El Dorado,
no que dorme.
Dinme conta de que,
indiferencia que voa,
tapa a boca dos fantasiosos,
e incendia o corazón.
Coas esperanzas nunha man,
e a patética promesa dun novo día na outra,
fun, dubidando, ata o acantilado da fin do mundo,
e dende alí, unha ráfaga de vento do olvido baleiróume de vez.
Sensación de alivio, cando xa abandono a tumba de Hércules,
e baixo a pequena ladeira verde,
e entón, coas mans nos petos do abrigo e un sorriso que me volta á vida :
ELA.
( TRADUCCIÓN )
Tras las búsquedas,
respectivos fracasos,
de encontrar El Dorado,
en el que duerme.
Me di cuenta que,
indiferencia que vuela,
tapa la boca d...
Eu, sigo aquí sentado,
mentres ela colle o tren,
que a leve cara unha nova vida.
Aínda é tarde.
Aparente contradición.
Baixo o ceo utópico de Vigo,
falso bico de cristal,
que chega pola fumareda dos soños rotos.
Abandono o porto cósmico.
Onde vas, miña nena ?
Nin ela o sabe.
Só quere acabar,
para empezar de novo.
Corazón condeado,
antes de nacer, a ser exeitado,
por ela, nunha ofrenda,
ós deuses calvinistas.
( TRADUCCIÓN )
Yo, sigo aquí sentado,
mientras ella coge el tren,
que la lleva cara una nueva vida.
Aún es tarde.
Aparente contradicción.
Bajo el cielo utópico de Vigo,
falso beso de cristal,
que lleva por la humareda de los sueños rotos.
Aban...
Imposible é,
non querela,
buscar a excusa,
que rompa o espello da miña alma.
Surcar o mar,
ou talvez a ría,
que nos separa,
e que me estea agardando no porto.
Esquecer o que,
tanto busquei,
e só porque un " non ",
afrorase dos seus beizos.
Porque na verba feminina,
esa palabra é incerta,
e que me negue o amor,
ponme moi preto do ceo.
( TRADUCCIÓN )
Imposible es,
no quererla,
buscar la excusa,
que rompa el espejo de mi alma.
Surcar el mar,
o tal vez la ría,
que nos separa,
y que me esté esperando en el puerto.
Olvidar lo que,
tanto busqué,
y sólo porque un " no ",
aflorase de sus labios.
Porque en la verba femenina,
esa palabra es incierta,
y que me niegue el amor,
...
Déixeme conducir,
á miña maneira,
o que me queda de vida,
para así poder gozala.
Non busque un defecto,
porque non o vai atopar,
salto sen medo,
a ver si caín no lugar.
Telón azul,
con adornos de cores,
deliciosas e repugnantes,
formas de vida estou a ver.
A vida nadou,
ata o escenario da miña fin,
déume un feixe de motivos para seguir,
que eu non fun quen de aceptar.
( TRADUCCIÓN )
Déjeme conducir,
a mi manera,
lo que me queda de vida,
para así poder disfrutarla.
No busque un defecto,
porque no lo encontrará,
salto sin miedo,
a ver si caí en el lugar.
Telón azul,
con adornos de colores,
deliciosas y repugnantes,
formas de vida estoy viendo.
La ...
Pensar, por un momento,
que o mundo se para,
pensar que farías,
se a tiveses diante.
Mirarlle ós ollos,
decirlle que quérela,
olvidando consecuencias,
e darlle unha aperta.
Chegando a estación,
sabendo que é a hora,
collela da man,
e nunca querer soltala.
Intentando alongar,
de forma desesperada o tempo xunta a ela,
que se decate, e que por iso,
te sorría.
( TRADUCCIÓN )
Pensar por un momento,
que el mundo se para,
pensar que harías,
si la tuvieses delante.
Mirarle a los ojos,
decirle que le quieres,
olvidando las consecuencias,
y darle un abrazo.
Llegando a la estación,
sabiendo que es la hora,
cogerle de la mano,
y nunca querer soltarla.
Intentando alargar,
de forma desesperada el ti...